Een begin en een einde van een situatie in beleving

Voor een bewoner is het belangrijk om te weten wanneer hij aan een beleving begint en wanneer deze eindigt. Dit betekent niet dat het een einde is van een beleving, maar een einde van een situatie.

Houvast en onzekerheid

De communicatie tussen bewoner en begeleider moeten een aantal dingen bevatten: 1) duidelijke boodschappen 2) gesprekken binnen het hier en nu 3) geen afleiding door derden en randzaken. Een begeleider kan zich verplaatsen in de beleving die gaat komen. Een bewoner moet op het begin en einde van een beleving voorbereid worden. Gebeurt dit niet dan blijft de bewoner zwevende. De houvast is juist het begin en het einde, daar tussen bevinden zich onzekerheden in nieuwe situaties. In activiteiten/ belevingen van onzekerheden schept de begeleider zekerheden en voorspelbaarheid. Dit zijn de voorwaarden om de bewoners te kunnen begeleiden.

Voorbeelden

Werken in de tuin => Een lege emmer vullen is de start en een volle emmer is het einde.

Bezoek aan een attractiepark => Een foto maken van de entree is het begin en een foto maken van de uitgang is het einde.

Klankschalen => Het begin is het voelen van de klankschalen en de stok en het einde is het wegnemen van de klankschalen op het lijf van de bewoner.